درست کنم از بيرون غذا بگير ناهار رو که خورديم  آقايي گفتند بريم طارم ميگن معدن سيره ازاونجا  هم که دلدرد و کمر دردمان اندکي بهتر شده بود زودی  کتري برقي رو زديم  تو فلاکس

ریختيم وراه افتاديم ساعت 3.30 بود راه افتاديم طارم در استان زنجان استان همجوار ما قرار داره  راه رسيدن به اونجا هم اينه که از کنار کنار سد منجيل يه جاده فرعي ميخوره بریم

البته يه کم جادش پر پيچ و خمه یه منظره های جالبی داشت  من عاشق این توربینهای بادیم تو منجیل

 شدت باد اینقدر اونجا زیاد بود که منو هم همراهش میبرد البته هنوز وزنم اونقدر

هست  که با این بادا نلرزم (4 کیلو دیگه کم کنم میرسم به وزن قبل بارداریم یعنی 60 کیلو البته تا 65 هم با توجه به قدم راه دارما) دیروز به آقایی میگفتم فکر کنم  این

افسردگی بعد از زایمان یه کمی مروط به بد تیپی هم باشه چون هر چی که وزن کم میکنم روحیه ام بهتر میشه (بعد زایمان 71 کیلو بودم در عرض این 4 ماه شدم 64کیلو)
آره داشتم براتون تعریف میکردم توی راه می پرسیدیم که کجا سیر دارن از یه آقا پسری پرسیدیم اون تا رفت از داخل خونه بپرسه م هم پیاده  شدیم بیرون دروازشون یه درخت توت 

بود اونم چه توتی توت سیاه من تا حالا ندیده بودم عکسشو میذارم براتون  شاید شما هم ندیده باشید(چون خودم ندیده بودم فکر میکنم بقیه هم ندیدن)مزش بین توت سفید و تمشک بود در

ضمن رنگ قرمزش هم رو دست میموند مدرک جرم هر کی ما رو میدید با اون دستای قرمز میفهمید ما دستبرد زدیم

 همینجور میرفتیم و میرفتیم  و آدرس میپرسیدیم تاساعت حدود های 6

رسیدیم به جایگاه فروش سیرها نیسان های پر از سیر20 کیلو سیر خریدیم واسه خودمونو واسه مامانم اینا مادر شوهرم ایناهم میخواهیم سوغاتی ببریم از اونجا تا زنجان هم 75 کیلومتر بود آقایی گفتن تا اینجا رو که اومدیم از این ور هم بریم زنجان 

 همه زمینها رو سیب زمینی و گوجه فرنگی کاشته بودن یه جایی هم بود که چند تا درخت توت سفید داشت دو تا پسر 10یا 11 ساله هم روش بودند برامون کلی توت سفید کندند 

 تا زنجان از اون جاده هی هوا بارون می اوم هی آفتاب میشد نتیجش میدونید چی شد یه رنگین کمون 7 رنگ 

 تا ز نجان رسیدیم ساعت 7 و 20 دقیقه بود  شام خوردیم راه افتادیم به طرف خونه البته از همون راه قبلی نرفتیم چون خطر ناک بود  خیلی خلوت بود ترجیح دادیم از راه اتوبان برگردیم با اینکه راحمون ۲ برابر میشد اونم با عوارضی 600 تومان  حالا اگه بزرگراهش سالم بود یه چیزی همش لایه های مختلف آسفالت و طبیعتا دست انداز تا رسیدیم رشت ساعت 1 شده بود
پ ن 1:برای ترانه عزیز که راجع به دوربینم ازم پرسیده بود
این عکسهایی رو که من میذارم 1/100 کیفیت واقعیشم نداره چون واسه گذاشتن تو وب مجبورم حجمشون رو کم کنم  با فرمت VGAمیذارمشون
دوربینم sony مدلh5 و7.2 مگا پیکسل که البته الانه مدلهای جدید ترش هم اومده دوستم مدل h9  رو که 8.1 مگا پیکسله خریده ولی کیفیت عکس های منو نداره میگن دوربینا چینی ژاپنی داره 
 یه عکسی رو براتو میذارم اگه گفتید چیه

اینا عکس پهنه که مردم ذخیره میکنن تا در فصل سرما ازش برا گرم کردن استفاده کنن
منم نمی دونستم
اقایی به من گفت
 واسه کسایی که نتونستن بخونن
ctrl+Aفشار بدن

 
پ ن1 : رها جون اونجا يادت بودم  راستش من تا حالا جنوب نرفتم نمي دونم دقيقا طبيعتش چه جوريه

پ ن2 : پارسال اين موقع ما قم قمصر نياسر کاشان ابيانه و يه سري هم تا اصفهان رفته بوديم آخر هاي جشنواره گلهاي لاله گچسر هم رسيده بوديم يادش بخيراين عکس رو هم آقايي از بچه هايي که ماماناشون رفته بودن گل محمدي بچينند تو نياسر گرفتن اين پسر بچه هه که انگشتش تو دهنشه وقتي ديد اقايي ما دارن عکس ميگيرن اومد جلوي يه دختله نشست عکس اون دختله نيفتاد من اين عکس رو خيلي دوست دارم 

 
پ ن3 : بالاخره ويندوزم رو دوباره عوض کردم  ويستا گرافيکش خيلي خوب ود ولي اه اه اه اه  اصلا باهاش راحت نبودم بازم همون  xpخودمون
پ ن 4: چرا اين کارت اينترنتا اينقدر زود تموم ميشن؟

درس اول : يه روز مسوول فروش ، منشي دفتر ، و مدير شرکت براي ناهار به سمت سلف قدم مي زدند… يهو يه چراغ جادو روي زمين پيدا مي کنن و روي اون رو مالش ميدن و جن چراغ ظاهر ميشه… جن ميگه: من براي هر کدوم از شما يک آرزو برآورده مي کنم… منشي مي پره جلو و ميگه: «اول من ، اول من!… من مي خوام که توي باهاماس باشم ، سوار يه قايق بادباني شيک باشم و هيچ نگراني و غمي از دنيا نداشته باشم»… پوووف! منشي ناپديد ميشه… بعد مسوول فروش مي پره جلو و ميگه: «حالا من ، حالا من!… من مي خوام توي هاوايي کنار ساحل لم بدم ، يه ماساژور شخصي و يه منبع بي انتهاي آبجو داشته باشم و تمام عمرم حال کنم»… پوووف! مسوول فروش هم ناپديد ميشه… بعد جن به مدير ميگه: حالا نوبت توئه… مدير ميگه: «من مي خوام که اون دو تا هر دوشون بعد از ناهار توي شرکت باشن»!

نتيجهء اخلاقي اينکه هميشه اجازه بده که رئيست اول صحبت کنه!

درس دوم: يه روز يه کشيش به يه راهبه پيشنهاد مي کنه که با ماشين برسوندش به مقصدش… راهبه سوار ميشه و راه ميفتن… چند دقيقهء بعد راهبه پاهاش رو روي هم ميندازه و کشيش زير چشمي يه نگاهي به پاي راهبه ميندازه… راهبه ميگه: پدر روحاني ، روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر بيار… کشيش قرمز ميشه و به جاده خيره ميشه… چند دقيقه بعد بازم شيطون وارد عمل ميشه و کشيش موقع عوض کردن دنده ، بازوش رو با پاي راهبه تماس ميده… راهبه باز ميگه: پدر روحاني! روايت مقدس ۱۲۹ رو به خاطر بيار!… کشيش زير لب يه فحش ميده و بيخيال ميشه و راهبه رو به مقصدش مي رسونه… بعد از اينکه کشيش به کليسا بر مي گرده سريع ميدوه و از توي کتاب روايت مقدس ۱۲۹ رو پيدا مي کنه و مي بينه که نوشته: «به پيش برو و عمل خود را پيگيري کن… کار خود را ادامه بده و بدان که به جلال و شادماني که مي خواهي مي رسي»!

نتيجهء اخلاقي اينکه اگه توي شغلت از اطلاعات شغلي خودت کاملا آگاه نباشي، فرصتهاي بزرگي رو از دست ميدي!

درس سوم: بلافاصله بعد از اينکه زن پيتر از زير دوش حمام بيرون اومد پيتر وارد حمام شد… همون موقع زنگ در خونه به صدا در اومد… زن پيتر يه حوله دور خودش پيچيد و رفت تا در رو باز کنه… همسايه شون -رابرت- پشت در ايستاده بود… تا رابرت زن پيتر رو ديد گفت: همين الان ۱۰۰۰ دلار بهت ميدم اگه اون حوله رو بندازي زمين!… بعد از چند لحظه تفکر ، زن پيتر حوله رو ميندازه و رابرت چند ثانيه تماشا مي کنه و ۱۰۰۰ دلار به زن پيتر ميده و ميره… زن دوباره حوله رو دور خودش پيچيد و به حمام برگشت… پيتر پرسيد: کي بود زنگ زد؟ زن جواب داد: رابرت همسايه مون بود… پيتر گفت: خوبه… چيزي در مورد ۱۰۰۰ دلاري که به من بدهکار بود گفت؟!

نتيجهء اخلاقي: اگه شما اطلاعات حساس مشترک با کسي داريد که به اعتبار و آبرو مربوط ميشه ، هميشه بايد در وضعيتي باشيد که بتونيد از اتفاقات قابل اجتناب جلوگيري کنيد!

درس چهارم: من خيلي خوشحال بودم… من و نامزدم قرار ازدواجمون رو گذاشته بوديم… والدينم خيلي کمکم کردند… دوستانم خيلي تشويقم کردند و نامزدم هم دختر فوق العاده اي بود… فقط يه چيز من رو يه کم نگران مي کرد و اون هم خواهر نامزدم بود… اون دختر باحال ، زيبا و جذابي بود که گاهي اوقات بي پروا با من شوخي هاي ناجوري مي کرد و باعث مي شد که من احساس راحتي نداشته باشم… يه روز خواهر نامزدم با من تماس گرفت و از من خواست که برم خونه شون براي انتخاب مدعوين عروسي… سوار ماشينم شدم و وقتي رفتم اونجا اون تنها بود و بلافاصله رک و راست به من گفت: اگه همين الان ۵۰۰ دلار به من بدي بعدش حاضرم با تو …………….! من شوکه شده بودم و نمي تونستم حرف بزنم… اون گفت: من ميرم توي اتاق خواب و اگه تو مايل به اين کار هستي بيا پيشم… وقتي که داشت از پله ها بالا مي رفت من بهش خيره شده بودم و بعد از رفتنش چند دقيقه ايستادم و بعد به طرف در ساختمون برگشتم و از خونه خارج شدم… يهو با چهرهء نامزدم و چشمهاي اشک آلود پدر نامزدم مواجه شدم! پدر نامزدم من رو در آغوش گرفت و گفت: تو از امتحان ما موفق بيرون اومدي… ما خيلي خوشحاليم که چنين دامادي داريم… ما هيچکس بهتر از تو نمي تونستيم براي دخترمون پيدا کنيم… به خانوادهء ما خوش اومدي!

نتيجهء اخلاقي: هميشه کيف پولتون رو توي داشبورد ماشينتون بذاريد

درس پنجم: يه شب خانم خونه اصلا” به خونه بر نميگرده و تا صبح پيداش نميشه! صبح بر ميگرده خونه و به شوهرش ميگه كه ديشب مجبور شده خونهء يكي از دوستهاي صميميش (مونث) بمونه. شوهر بر ميداره به ۲۰ تا از صميمي ترين دوستهاي زنش زنگ ميزنه ولي هيچكدومشون حرف خانم خونه رو تاييد نميكنن!
يه شب آقاي خونه تا صبح برنميگرده خونه. صبح وقتي مياد به زنش ميگه كه ديشب مجبور شده خونهء يكي از دوستهاي صميميش (مذكر) بمونه. خانم خونه بر ميداره به ۲۰ تا از صميمي ترين دوستهاي شوهرش زنگ ميزنه. ۱۵ تاشون تاييد ميكنن كه آقا تمام شب رو خونهء اونا مونده!! ۵ تاي ديگه حتي ميگن كه آقا هنوزم خونهء اونا پيش اوناست!!

نتيجهء اخلاقي: يادتون باشه كه مردها دوستهاي بهتري هستند!

درس ششم: چهار تا دوست كه ۳۰ سال بود همديگه رو نديده بودند توي يه مهموني همديگه رو مي بينن و شروع مي كنن در مورد زندگي هاشون براي همديگه تعريف كنن. بعد از يه مدت يكي از اونا بلند ميشه ميره دستشويي. سه تاي ديگه صحبت رو مي كشونن به تعريف از فرزندانشون…
اولي: پسر من باعث افتخار وخوشحالي منه. اون توي يه كار عالي وارد شد و خيلي سريع پيشرفت كرد. پسرم درس اقتصاد خوند و توي يه شركت بزرگ استخدام شد و پله هاي ترقي رو سريع بالا رفت و حالا شده معاون رئيس شركت. پسرم انقدر پولدار شده كه حتي براي تولد بهترين دوستش يه مرسدس بنز بهش هديه داد.
دومي: جالبه. پسر من هم مايهء افتخار و سرفرازي منه. توي يه شركت هواپيمايي مشغول به كار شد و بعد دورهء خلباني گذروند و سهامدار شركت شد و الان اكثر سهام اون شركت رو تصاحب كرده. پسرم اونقدر پولدار شد كه براي تولد صميمي ترين دوستش يه هواپيماي خصوصي بهش هديه داد.
سومي: خيلي خوبه. پسر من هم باعث افتخار من شده. اون توي بهترين دانشگاههاي جهان درس خوند و يه مهندس فوق العاده شد. الان يه شركت ساختماني بزرگ براي خودش تاسيس كرده و ميليونر شده. پسرم اونقدر وضعش خوبه كه براي تولد بهترين دوستش يه ويلاي ۳۰۰۰ متري بهش هديه داد.
هر سه تا دوست داشتند به همديگه تبريك مي گفتند كه دوست چهارم برگشت سر ميز و پرسيد اين تبريكات به خاطر چيه؟ سه تاي ديگه گفتند: ما در مورد پسرهامون كه باعث غرور و سربلندي ما شدن صحبت كرديم. راستي تو در مورد فرزندت چي داري تعريف كني؟
چهارمي گفت: دختر من رقاص کاباره شده و شبها با دوستاش توي يه كلوپ مخصوص كار ميكنه. سه تاي ديگه گفتند: اوه! مايهء خجالته! چه افتضاحي! دوست چهارم گفت: نه. من ازش ناراضي نيستم. اون دختر منه و من دوستش دارم. در ضمن زندگي بدي هم نداره. اتفاقا” همين دو هفته پيش به مناسبت تولدش از سه تا از صميمي ترين دوست پسراش يه مرسدس بنز و يه هواپيماي خصوصي و يه ويلاي ۳۰۰۰ متري هديه گرفت!

نتيجهء اخلاقي: هيچوقت به چيزي كه كاملا” در موردش مطمئن نيستي افتخار نكن!

درس هفتم: توي اتاق رختكن كلوپ گلف ، وقتي همهء آقايون جمع بودند يهو يه موبايل روي يه نيمكت شروع ميكنه به زنگ زدن. مردي كه نزديك موبايل نشسته بود دكمهء اسپيكر موبايل رو فشار ميده و شروع مي كنه به صحبت. بقيهء آقايون هم مشغول گوش كردن به اين مكالمه ميشن…
مرد: الو؟
صداي زن اونطرف خط: الو سلام عزيزم. تو هنوز توي كلوپ هستي؟
مرد: آره.
زن: من توي فروشگاه بزرگ هستم. اينجا يه كت چرمي خوشگل ديدم كه فقط ۱۰۰۰ دلاره. اشكالي نداره اگه بخرمش؟
مرد: نه. اگه اونقدر دوستش داري اشكالي نداره.
زن: من يه سري هم به نمايشگاه مرسدس بنز زدم و مدلهاي جديد ۲۰۰۶ رو ديدم. يكيشون خيلي قشنگ بود. قيمتش ۲۶۰۰۰۰ دلار بود.
مرد: باشه. ولي با اين قيمت سعي كن ماشين رو با تمام امكانات جانبي بخري.
زن: عاليه. اوه… يه چيز ديگه… اون خونه اي رو كه قبلا” ميخواستيم بخريم دوباره توي بنگاه گذاشتن براي فروش. ميگن ۹۵۰۰۰۰ دلاره.
مرد: خب… برو تا فروخته نشده پولشو بده. ولي سعي كن ۹۰۰۰۰۰ دلار بيشتر ندي.
زن: خيلي خوبه. بعدا” مي بينمت عزيزم. خداحافظ.
مرد: خداحافظ.
بعدش مرد يه نگاهي به آقايوني كه با حسرت نگاهش ميكردن ميندازه و ميگه: كسي نميدونه كه اين موبايل مال كيه؟!

نتيجهء اخلاقي: هيچوقت موبايلتونو جايي جا نذارين!

درس هشتم: يه زوج ۶۰ ساله به مناسبت سي و پنجمين سالگرد ازدواجشون رفته بودند بيرون كه يه جشن كوچيك دو نفره بگيرن. وقتي توي پارك زير يه درخت نشسته بودند يهو يه فرشتهء كوچيك خوشگل جلوشون ظاهر شد و گفت: به خاطر اينكه شما هميشه يه زوج فوق العاده بودين و تمام مدت به همديگه وفادار بودين من براي هر كدوم از شما يه دونه آرزو برآورده ميكنم.
زن از خوشحالي پريد بالا و گفت: اوه! چه عالي! من ميخوام همراه شوهرم به يه سفر دور دنيا بريم. فرشته چوب جادوييش رو تكون داد و پوف! دو تا بليط درجه اول براي بهترين تور مسافرتي دور دنيا توي دستهاي زن ظاهر شد!
حالا نوبت شوهر بود كه آرزو كنه. مرد چند لحظه فكر كرد و گفت: خب… اين خيلي رمانتيكه. ولي چنين بخت و شانسي فقط يه بار توي زندگي آدم پيش مياد. بنابراين خيلي متاسفم عزيزم… آرزوي من اينه كه يه همسري داشته باشم كه ۳۰ سال از من كوچيكتر باشه!
زن و فرشته جا خوردند و خيلي دلخور شدند. ولي آرزو آرزوئه. و بايد برآورده بشه. فرشته چوب جادوييش رو تكون داد و پوف! مرد ۹۰ سالش شد!

نتيجهء اخلاقي: مردها ممكنه زرنگ بدجنس باشند ، ولي فرشته ها زن هستند!

درس نهم: يه مرد ۸۰ ساله ميره پيش دكترش براي چك آپ. دكتر ازش در مورد وضعيت فعليش مي پرسه و پيرمرد با غرور جواب ميده:
هيچوقت به اين خوبي نبودم. تازگيا با يه دختر ۲۵ ساله ازدواج كردم و حالا باردار شده و كم كم داره موقع زايمانش ميرسه. نظرت چيه دكتر؟
دكتر چند لحظه فكر ميكنه و ميگه: خب… بذار يه داستان برات تعريف كنم. من يه نفر رو مي شناسم كه شكارچي ماهريه. اون هيچوقت تابستونا رو براي شكار كردن از دست نميده. يه روز كه مي خواسته بره شكار از بس عجله داشته اشتباهي چترش رو به جاي تفنگش بر ميداره و ميره توي جنگل. همينطور كه ميرفته جلو يهو از پشت درختهايه پلنگ وحشي ظاهر ميشه و مياد به طرفش. شكارچي چتر رو مي گيره به طرف پلنگ و نشونه مي گيره و ….. بنگ! پلنگ كشته ميشه و ميفته روي زمين!
پيرمرد با حيرت ميگه: اين امكان نداره! حتما” يه نفر ديگه پلنگ رو با تير زده!
دكتر يه لبخند ميزنه و ميگه: دقيقا” منظور منم همين بود!

نتيجهء اخلاقي: هيچوقت در مورد چيزي كه مطمئن نيستي نتيجهء كار خودته ٬ادعا نداشته باش.

 هر سال بهار یه بلبلی میاد اینجا  امسال دیرکرده بود ولی امروز خوند
وای چه لذتی داره هنوز داره می خونه

 بگین ماشالا  اراده

 کمی که گذشت شوهر فرشته خانم اومد گوسفندارو تحویل گرفت اقایی هم به ما پیوست بعد فرشته خانم ما رو برد زمیناشون رو به ما نشون داد پول توت فرنگی ها رو بهش دادیم و ازش خداحافظی کردیم توی راه دکه های کبابی بود جاتون خالی کباب روهم خوردیم وبرگشتیم من مونده بودم با این همه توت چیکار کنم  یه دفعه فکری به ذهنم رسید مربا.................   

تو ای دوست من همان خواهی شد که فکرش را میکنی.
اگر افکار جسورانه در سر بپرورانی بی باک میشوی.اگر به هدف فکر کنی هدفمند میشوی.
اگر همیشه به یاس و دو دلی فکر کنی انسان مایوسی میشوی.
اگر افکار مهربانانه برای همه در سر بپرورانی انسان موفقی خواهی شد.
تو خود محصول افکاری هستی که در سر می پرورانی و باید فکرت را به جایی هدایت نمایی که غایت هدف توست. اهداف انسانی وامیدوارانه با عنایت به رعایت حقوق دیگران تورا به جایگاهی خواهد رساند که فکرش را هم نمی توان نمود.
باید به جایی برسی که حقیقتا دریابی برخورد تو بامردم دیگر عالی است روابط خوبی را با دیگران به وجود آورده ای و مورد احترام و پذیرش آنها هستی و در تلاش نمودن برای موفقیت پیشگام و خستگی ناپذیری.آنگاه بدان که هم برای خود و هم برای خانواده و هم برای جامعه مفید می باشی.
انسان از راه فکر کردن به همه جا خواهد رسید. 

دلم گرفته هوس باریدن در سر دارم
شوق رها شدن از پیله های تنیده شده
هوس پرواز
شوق شروعی دوباره........

مرگ از زندگی پرسید:
آن  چیست که باعث می شود تو
شیرین و من تلخ باشم؟
زندگی پاسخ داد:
دروغهایی که  در من نهفته و حقیقتی 
که در وجود توست!!!!!

  قطاری که به مقصد خدا می رفت لختی در ایستگاه دنیا  توقف کرد و  پیامبر رو به جهانیان کرد و 
                گفت:
           مقصد ما خداست.کیست که با ما سفر کند؟
 کیست که رنج و عشق توامان بخواهد؟ کیست که باور کند دنیا ایستگاهی است تنها برای گذشتن؟
قرن ها گذشت اما از بیشمار آدمیان جز اندکی بر آن قطار سوار نشدند از جهان تا خدا هزار ایستگاه بود.
   درر هر ایستگاه که قطار می ایستاد  کسی کم می شد قطار می گذشت و سبک می شد       
              زیرا سبکی قانون خدا بود
    قطاری که به مقصد خدا میرفت به ایستگاه بهشت رسید پیامبر گفت اینجا بهشت است
         مسافران بهشتی پیاده شوند اما اینجا ایستگاه آخر نیست
 مسافرانی که پیاده شدند بهشتی شدند اما اندکی باز هم ماندند قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند 
          آنگاه خدا رو به مسافرانش کرد و گفت:
   درود بر شما راز من همین بود.آن که مرا می خواهد در ایستگاه بهشت پیاده نخواهد شد
    و آن هنگام که قطار به ایستگاه آخر رسید دیگر نه قطاری بود و نه مسافری!